Podstawowe zwroty po norwesku na co dzień i w podróży

Żeby się przedstawić, powiedz Jeg heter i swoje imię, a potem dodaj, skąd jesteś: Jeg kommer fra…. Uwaga: po norwesku zaimek jeg („ja”) jest obowiązkowy – nie da się go pominąć tak jak w polskim „nazywam się”.

• Hei, jeg heter Kasia.

  Cześć, mam na imię Kasia.

• Jeg kommer fra Polen.

  Jestem z Polski.

• Jeg bor i Bergen.

  Mieszkam w Bergen.

• Jeg jobber som sykepleier.

  Pracuję jako pielęgniarka/pielęgniarz.

• Jeg lærer norsk.

  Uczę się norweskiego.

• Hva heter du?

  Jak masz na imię?

• Hvor kommer du fra?

  Skąd jesteś?

• Hyggelig å treffe deg!

  Miło cię poznać!

Na pierwsze „cześć” i pożegnanie zajrzyj do powitań po norwesku.

„Nie rozumiem” to Jeg forstår ikke, a „mówisz po angielsku?” to Snakker du engelsk?. Zwróć uwagę, że przeczenie ikke („nie”) stoi po czasowniku, odwrotnie niż w polskim.

• Jeg forstår ikke.

  Nie rozumiem.

  „ikke” brzmi mniej więcej jak „ike”.

• Unnskyld, hva sa du?

  Przepraszam, co powiedziałeś?

• Kan du si det en gang til?

  Możesz powtórzyć?

• Kan du snakke litt saktere?

  Możesz mówić trochę wolniej?

• Snakker du engelsk?

  Mówisz po angielsku?

• Jeg snakker bare litt norsk.

  Mówię tylko trochę po norwesku.

• Hva betyr det?

  Co to znaczy?

• Hvordan sier man «widelec» på norsk?

  Jak jest „widelec” po norwesku?

Podstawa to Hvor mye koster det? („ile to kosztuje?”) i Kan jeg få…? („czy mogę prosić…?”). Przy kasie prawie zawsze padnie pytanie o reklamówkę (pose) albo paragon (kvittering).

• Hvor mye koster det?

  Ile to kosztuje?

• Kan jeg få denne?

  Poproszę ten/tę.

• Jeg vil gjerne ha to boller.

  Poproszę dwie bułeczki.

• Har dere melk uten laktose?

  Macie mleko bez laktozy?

• Jeg bare ser meg rundt.

  Tylko się rozglądam.

• Kan jeg betale med kort?

  Mogę zapłacić kartą?

• Vil du ha pose? – Nei takk.

  Reklamówkę? – Nie, dziękuję.

Żeby rozumieć ceny, powtórz liczby po norwesku.

Zamawiasz słowami Jeg tar… („wezmę…”) albo Kan jeg få…?, a o rachunek prosisz: Kan vi få regningen?. W wielu norweskich kawiarniach zamawia się i płaci przy ladzie, więc nie czekaj na kelnera przy stoliku.

• Et bord til to, takk.

  Stolik dla dwóch osób, poproszę.

• Kan jeg få menyen?

  Mogę prosić o menu?

• Jeg tar en kaffe og en vaffel.

  Wezmę kawę i gofra.

• Kan jeg få et glass vann?

  Mogę prosić o szklankę wody?

• Jeg er allergisk mot nøtter.

  Mam alergię na orzechy.

• Kan vi få regningen?

  Możemy prosić o rachunek?

• Kan vi betale hver for oss?

  Możemy zapłacić osobno?

• Skål!

  Na zdrowie!

  Przy wznoszeniu toastu.

Zacznij od Unnskyld, hvor er…? („przepraszam, gdzie jest…?”). Najczęstsze odpowiedzi to til høyre (w prawo), til venstre (w lewo) i rett fram (prosto; pisze się też rett frem).

• Unnskyld, hvor er toalettet?

  Przepraszam, gdzie jest toaleta?

• Hvordan kommer jeg til sentrum?

  Jak dostanę się do centrum?

• Er det langt herfra?

  Czy to daleko stąd?

• Hvilken buss går til flyplassen?

  Który autobus jedzie na lotnisko?

• Hvor er nærmeste apotek?

  Gdzie jest najbliższa apteka?

• Det er rett rundt hjørnet.

  To zaraz za rogiem.

Krzyknij Hjelp! („pomocy!”) i zadzwoń pod właściwy numer alarmowy – w Norwegii są trzy osobne. Jeśli sprawa nie zagraża życiu, ale potrzebujesz lekarza poza godzinami pracy przychodni, idziesz na legevakt (nocna i świąteczna pomoc lekarska).

• 110: straż pożarna (brann).
• 112: policja (politi).
• 113: karetka i nagłe wypadki medyczne (ambulanse).
• 116 117: legevakt, przy pilnych, ale niekrytycznych problemach zdrowotnych.

• Hjelp! Ring 113!

  Pomocy! Dzwoń pod 113!

• Jeg trenger en lege.

  Potrzebuję lekarza.

• Jeg har vondt i brystet.

  Boli mnie w klatce piersiowej.

• Det har skjedd en ulykke.

  Zdarzył się wypadek.

• Jeg har mistet passet mitt.

  Zgubiłem/zgubiłam paszport.

• Hvor er legevakten?

  Gdzie jest legevakt?